دانشگاه فردوسی مشهد زبان و ادبیات عربی 2008-7217 1 1 2010 01 21 Mythological Analysis of Wild Bull in Pre-Islamic Poetry تحلیل اساطیری تصویر گاو وحشی در شعر جاهلی 27943 10.22067/jall.v1i1.3007 FA رضا افخمی عقدا رضا افخمی عقدا 0000-0001-5421-6067 Journal Article 2010 06 16 The image of a wild bull in pre- Islamic poem usually links to the roadster of poets, that is a camel, and from their view points the constituents of bull's image are similar to those of camel’s image. Relying on Jahez's ideas on such an image in the pre-Islamic poems, some of the contemporary researchers and critics argue that the camel’s image corresponds to the religion, rites, social customs as well as literary traditions. Furthermore, it consists of certain echoes of traditions, habits and tribal worships as the people in Arabia, while worshipping cows, considered them as a magic fetish and spell in case of praying for rain. To show a harmony between the different elements of the pre-Islamic ode, one may choose a mythological analysis which reveals a deep relation between the concepts and contents of the ode. In this type of analysis, the wild bull represents the symbol of wisdom and power and cleverness which are considered the characteristics of camel which – in turn- is the persona of the poet. Key words: pre-Islamic poem, wild bull, life and death, religious rites. از چشم اندازهای شعر قدیم عرب، تصویر گاو وحشی در آینه قصیده است که شاعر در پردازش تصویر شتر از آن بهره می-گیرد و عناصر سازندة تصویر آن، نزد اکثر شاعران تقریباً به هم شبیه است. در نگاه ظاهری به این منظره، همسویی دقیق و ارتباط عمیق بین این عنصر و دیگر عناصر قصیده مخصوصاً شتر به چشم نمی آید. از این رو بعضی از محققین و ناقدان معاصر برای رفع این نقصان با استناد به گفتة جاحظ دربارة این تصویر در شعر جاهلی بر آن شدند که با نگاهی دیگر به این تصویر بنگرند. آنها با تفسیر گفته جاحظ بر این عقیده هستند که احتمالاً منظرة این حیوان با دین و شعائر و عادتهای اجتماعی و رسوم و سنن ادبی ارتباط دارد و مشتمل بر پژواکهایی از سنن و عادتها و پرستشهای قبیله ای است. زیرا در شبه جزیره عربستان ضمن پرستش گاو، آن را حرز و رقیه ای جادویی برای طلب باران می دانستند. اگر برخلاف شیوة ناقدان پیشین و بعضی از معاصران بخواهیم به گونه ای به تفسیر اجزای مختلف این قصاید بپردازیم تا هماهنگی دقیق بین ارکان قصیده برقرار کنیم، می توانیم با تحلیل مبتنی بر رمز و اسطوره عمق پیوند مفاهیم و مضامین گوناگون آن را دریابیم. بر این اساس بعید نمی نماید عنصر گاو وحشی در تابلوی شتر، سمبل حکمت، قدرت و ذکاوت باشد که ویژگیهای تصویر شتر را که نماد شاعر یا انسان ایده آل است، بیان می کند. کلید واژه ها: شعر جاهلی، گاو وحشی، شعائر مذهبی، مرگ و زندگی. https://jall.um.ac.ir/article_27943_f428ed8209a04774dd294d6dc12ae201.pdf