دانشگاه فردوسی مشهد زبان و ادبیات عربی 2008-7217 18 2 2026 06 22 The Impact of Psychological Trauma on Abdullah Baradouni’s Mind and Poetic Language تأملی در پیامدهای روان زخم بر ذهن و زبان شعری بردونی 61 86 48571 10.22067/jall.2026.97223.1622 FA جبار آذربار دانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران 0009-0007-3605-101X جهانگیر امیری استاد گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران 0009-0006-6671-1712 علی سلیمی استاد گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران 0000-0002-8223-4470 Journal Article 2025 12 28 Trauma is a profound psychological and emotional wound that arises from the experience of painful events and shocking incidents. The growing prevalence of such experiences has made trauma one of the defining existential conditions of modern humanity. Abdullah Al-Baradouni (1929–1999), the prominent Yemeni poet and man of letters, endured numerous painful and distressing experiences throughout his life. These experiences profoundly shaped his personality and contributed to the development of trauma within him. Adopting a descriptive-analytical method and an interdisciplinary approach combining literary studies and psychoanalysis, the present study examines the poetic corpus of Abdullah Al-Baradouni to address two fundamental questions: which life experiences played the most central role in the formation of the poet’s trauma, and how are the consequences of this psychological suffering reflected in his poetry? The findings reveal that factors such as blindness, imprisonment, the loss of loved ones, familial poverty, and childlessness all contributed significantly to the formation of trauma in Al-Baradouni’s life. These experiences manifest throughout his poetry as loneliness, despair, sorrow, confusion, and pessimism. Structural analysis further demonstrates that this wounded worldview is systematically embedded in the texture of his poetic language. The frequent use of the first-person voice, recurrent rhetorical questions, and sorrow-laden symbolism all testify to the dominance of the poet’s wounded consciousness over his poetic expression. The study concludes that Al-Baradouni’s melancholic style and distinctive mode of expression should not be regarded merely as aesthetic or literary choices; rather, they constitute an inevitable response to his profound experiences of trauma and suffering. روان­ زخم، آسیبی ژرف بر جان و روان انسان است که در پی تجربۀ رویداد­های دردناک و حوادث تکان­ دهنده پدید می ­آید. گسترش و فراوانی چنین رخدادهایی، پدیدۀ روان­ زخم را به یکی از مؤلفه­ های شاخص و وجودی انسان معاصر تبدیل کرده است. عبدالله بردونی (1999-1929)، شاعر و ادیب برجستۀ یمنی، در زندگی خود با حوادث تلخ و آسیب ­زای متعددی روبه ­رو بوده که به­ طور مستقیم بر شخصیت او تأثیر گذاشته و زمینه­ ساز شکل­ گیری روان­ زخم در وجودش شده است. پژوهش حاضر، با روش توصیفی– تحلیلی و رویکردی میان‌رشته‌ای (ادبیات و روان‌کاوی) به بررسی دیوان شعری عبدالله بردونی پرداخته و کوشیده است تا به این پرسش­‌های اساسی و بنیادین پاسخ دهد که کدام یک از رویدادهای زندگی، نقشی محوری­‌تر در ایجاد روان­‌زخم شاعر دارد‌ و پیامد­های این آسیب چگونه در شعر وی نمود یافته­‌ است؟ یافته‌­های پژوهش نشان می­ دهد که عواملی چون نابینایی، اسارت، فقدان عزیزان، فقر خانوادگی و محرومیت از داشتن فرزند در شکل­گیری روان­ زخم نقش داشته ­اند و پیامد­های آن به اشکال گوناگونی همچون احساس تنهایی، ناامیدی، اندوه، سردرگمی و بدبینی در شعر این ادیب بازتاب یافته‌ است. تحلیل ساختاری نیز حاکی از آن است که این جهان­بینی آسیب­ دیده، به شکلی نظام­ مند در ساختار شعر او نهادینه شده است؛ به گونه­ ای که کاربرد مکرر صیغۀ متکلم، استفهام ­های انکاری فراوان و نمادپردازی­ های حزن انگیز، شواهدی روشن از تسلط روح مجروح شاعر بر نظام زبانی اوست. مهم‌ترین دستاورد این پژوهش بر این نکته تأکید دارد که سبک اندوه‌بار و بیان خاص بردونی، صرفاً یک گزینش ادبی یا زیبایی‌شناختی نیست، بلکه واکنشی ناگزیر به تجربۀ روان­ زخم و رنج­ های عمیق او به شمار می ­آید. https://jall.um.ac.ir/article_48571_a42434c7a619630f358df0642b4dd7ff.pdf