خوانش تحلیلی تکنیک بازگشت زمان در رمان الفهرس سنان أنطوان با تکیه بر نظریۀ زمان روایت ژرار ژنت

نوع مقاله : پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران

2 دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.

3 دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران

چکیده
زمان یکی از ارکان بنیادین هر داستان است و شالودۀ هر روایت، به تصویر کشیدن رویدادها در قالب زنجیرۀ زمان می­باشد؛ اما گاهی اوقات شکستن مرز زمان و درهم­آمیختگی پیوندهای زمانی جای خود را به روایت برخط و تقویمی آن در جریان داستان می­دهد. سنان أنطوان یکی از نویسندگان عرصۀ رمان عربی است که با اتخاذ شیوۀ درهم تنیدن زمان­ها در ساحت رمان و به چالش کشیدن زمان روایت حوادث و رویدادها، هنرمندانه سبک نوینی را در مخل­کردن روایت برخط زمانی پیشه کرده­ که امروزه نزد بسیاری از روایت­شناسان معاصر مولفه­ای درخور توجه است. در پرتو این مسأله، پژوهش حاضر در صدد است تا با روش توصیفی- تحلیلی و با تکیه بر نظریۀ زمان روایی ژرار ژنت -که به باور منتقدان، کامل­ترین تئوری عرصۀ مفهوم زمان روایی است - به تحلیل کاربست شگرد بازگشت زمانی در رمان الفهرس و خوانش عوامل موثر در جابه­جایی زمانی موجود در آن بپردازد. یافته­های تحقیق حاکی از این است که شاخصۀ بازگشت زمانی داخلی، وجه غالب نمودهای زمانی روایت سنان أنطوان است که در سایۀ اغراضی چون حزن و اندوه، ترس و دلهره و احساس لذت، در پس و پیش کردن ناهمگون زمان­­های داستان و درهم شکستن روال خطی زمان موفق عمل کرده و در آنِ واحد توانسته با دخالت­دهی چنین طرح و تفکر آشفته­ای در بیان زمان روایت، مخاطب را در چگونگی دریافت و کشف حلقۀ پیوند آنها با ابهام روبه­رو کند.
 
 

کلیدواژه‌ها

موضوعات

  1.  أمسیلی، نوال و روزه باشوش.(2013). البنیة السردیة فی روایة جسد یسکننی لدیهیه لویز. بیروت: الموسسة العربیة للدراسات و النشر.
  2. انطوان، سنان.(2016). الفهرس. بغداد: منشورات الجمل.

3 .ایگلتون، تری.(1368). پیش درآمدی بر نظریه ادبی. ترجمه عباس مخبر. تهران: مرکز.

4 .بوعزه، محمد.(1395). تحلیل متن روایی؛ تکنیک­ها و مفاهیم. ترجمۀ حسن گودرزی لمراسکی و محمد صفایی. بابلسر: انتشارات دانشگاه مازندران.

5 .پاینده، حسین.(1397). نظریه و نقد ادبی. تهران: انتشارت سمت.

6 .التمیمی، جنان عبدالعزیز.(2013). الزمن فی العربیة من التعبیر اللغوی إلی التمثیل الذهنی. بغداد: ریاضۀ دراسات اللغة العربیة و آدابها.

  1. 7. تولان، مایکل­جی.(1383). درآمدی نقادانه -زبان شناختی بر روایت. ترجمۀ ابوالفضل حرّی.تهران: بنیاد سینمایی فارابی.

8 .جینت، جرار.(1977). خطاب الحکایة،بحث فی المنبع. ترجمۀ محمد معتصم. الرباط: المجلس العالی للثقافة الهیئة العامة للمطابع العربیة.

9 .دربال، أسما.(2014). زمن السرد فی روایات فضیلة فاروق. الجزائر: نشر جامعة الحاج لخضر.

  1. 10. ریمون­کنان، شلومیت.(1387). روایت داستانی بوطیقای معاصر. ترجمه ابوالفضل حری. تهران: نیلوفر.

11 .زکریا القاضی، عبدالمنعم.(2009). بنیة السردیة فی الروایة. الکویت: عین الدراسات و البحوث الانسانیة و الإجتمائیه.                                                                                                                                                               

12 .زیتونی، لطیف.(2002). معجم مصطلحات  نقد الروایة. بیروت: مکتبة لبنان ناشرون.

13 .ژنت، ژرار.(1388). گفتمان روایت، جستاری در باب روش. ترجمۀ معصومه زواریان. تهران: سمت.

14 .عبدالسلام، فاتح.(1999). الحوار القصصی تقنیاته و علاقاته السردیه. بیروت: المدرسة العربیة.

15 .قاسم، سیزا.(1984). بنیة الروائیة دراسة مقارنة فی ثلاثیة نجیب محفوظ. قاهره: الهیئة المصریة العامة للکتاب.

16 .میرصادقی، جمال.(1385). عناصر داستان. تهران: سخن.

17 .نجم، محمد یوسف.(1955). فنّ القصة. بیروت: دار البیروت للداسة و النشر.

18 .والاس، مارتین.(1382). نظریه های روایت. ترجمۀ محمد شهبا. تهران: هرمس.

19 .یعقوب، ناصر.(2001). الرؤیة و التشکیل(دراسة فی فنّ جمال ناجی الراوی). بیروت: الموسسة العربیة للدراسات و النشر.

20 .یوسف، آمنه.(2015). تقنیات السرد فی النظریة و التطبیق. بیروت: الموسسة العربیة للدراسات و النشر.

  1. حبیبی، علی­اصغر.(1393). «بررسی سه مؤلفۀ زمانی نظم، تداوم و بسامد در رمان ذاکرة الجسد اثر أحلام مستغانمی (براساس نظریۀ زمان روایی ژرار ژنت)». مجلۀ زبان و ادبیات عربی، دورۀ ششم. شماره10. صص29-58.

 (Doi:10.22067/jall.v6i10.40961)

  1. حسینی، صدیقه. مهین حاجی­زاده، حمید ولی­زاده. (1399).«تحلیل روند تراجایی تداوم در رمان فرانکشیتاین فی بغداد احمد سعداوی و فرانکشتاین مری شلی». مجلۀ زبان و ادبیات عربی. دورۀ دوازدهم. شمارۀ 2. صص147-168.

 (Doi:10.22067/jallv12.i2.85136)

ارسال نظر در مورد این مقاله
نام را وارد کنید.
نشانی پست الکترونیکی را به درستی وارد کنید.
وابستگی سازمانی را به درستی وارد کنید.
توضیحات را وارد کنید (حداقل 50 حرف)
CAPTCHA Image
شناسه امنیتی را به درستی وارد کنید.